çiçek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çiçek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Aralık 2014 Pazar

Anne ve Babamın 35.Evlilik Yıldönümü

7-12-1979 35. Evlilik Yıldönümü .Konservatuvara girdiğim ilk gün kayıtta anneme bir soru sormuşlardı.Soru aynen şu .." Kızınız annesiyle mi yaşıyor babasıyla mı ??? " O gün bana çok garip gelen bu soru zamanla nerdeyse sınıf arkadaşlarımın çoğunun anne ve babasının ayrı olduğunu öğrenmemle gayet normal gelmeye başladı.Hatta onların daha özgür hayat yaşadıklarını düşünüp bikaç kere anneme keşke sizde boşansanız bile demişim.Arada sırada da istediğim şeyler olmayınca benim için ne yaptınız, bana mı sordunuz da beni doğurdunuz tarzı ergen triplerime karşılık, cevap annemden hep şöyle geldi."Biz sana mutlu bir yuva,huzur verdik.Hiç kavga etmeyen anne,baba olduk" Bana bu açıklama da çok komik gelir,bana ne ya kavga etseydiniz ne olurdu derdim kendi kendime " Şimdi arkadaşlarımızın çoğu evlendiği hızla boşanıyor.Bir çoğu çocuk sahibi bile değil.Annemin dedikleri şimdi hayatımda anlam kazanır oldu.Hatta klasik "anne olunca anlarsın " lafını bile anlıyorum sanki :))) Annemlerde zor yaşam şartlarından geçmişler.Hatta hiç unutmadığı bir olay var.Muz çok pahalı diye sadece bana yedirmek için alırmış.Bigün manav ona muzun yeşillerinden verince annem daha olmuşundan verirmisin bebek yiyecek demiş.Manav da anneme alacağın bikaç muz onu da beğenmiyosun diye azarlamış :((( Bizimkilerin hikayesi tam türk filmi.Annem fabrikatör kızı,babam İstanbul'da gündüz taksi şöfölüğü yapıp gece okuyarak mezun olmuş bir makine mühendisi.Onların ki tam aşk hikayesi.Annem tüm imkanlarını baba evinde bırakıp evlenmiş.Sıfırdan kurmuşlar hayatı.Yanlış anlamayın aileleri onaylamış evliliği ama babam gururundan annemin imkanlarını değil kendi imkanlarıyla yuvasını kurmak istemiş.Babam bizi çok mutlu etti ve tabiki annemide.Hep çalıştı hala çalışıyor.Her akşam evine döndü bizi öptü.Evimiz hep yemek koktu aynı anda sofraya oturuldu.Her istedğimizi fazla fazla aldı.Kardeşim bana göre daha uslu bir evlat oldu :)) Ben biraz çektirdim ama beni de sevdiler.Koskoca 35 yıla ne anılar,ne üzüntüler ne mutluluklar sığdı.Şimdi 2 torunlu bu gençler evlilik yıldönümlerini kutlamak için taksim civarlarında geziyorlar.Nice mutlu 35 Yıllara canım ailem.Allah sizi başımdan eksik etmesin...





24 Kasım 2014 Pazartesi

24 Kasım Öğretmenler Günü Hatırası

#blog Yıl 1984 3 yaşındaydım çocuk yuvası ile tanıştığımda.Henüz ben bebekken eve yeni bir bebek gelmiş adına kardeş denmişti :))) Annem bebekle ilgilenmek zorunda kalacak  fazla dışarı çıkamayacak  olduğu için beni okula yazdırmışlardı.Amaçları orada eğlenip hemde verimli vakit geçirmemdi.Ama tam tersi oldu ben kardeşim gelince evden atılmış hissetmiştim.Bu yüzden yuva da uyum sürecim hiç iyi geçmemişti.Mesela sanatsal faliyetlere yeteneğim olduğunu düşünen öğretmenim beni pamuk prenses yedi cüceler piyesinde başrole layık görmüştü.Pamuk prenses rolüne alışmış tam yuvaya ısınmışken,uyku saatinde ranzanın üst katında yatan arkadaşımı yalnışlıkla düşürünce öğretmen bana ceza olarak rolümü başkasına vermiş,beni de masalda ki kötü cadı yapmıştı :((((  Yuhh dediniz di mi duydum :))) Ben çocukluğumdan beri uyumayı sevmem.Uyumayan çocukları öğretmen bi sınıfa toplar masaya kafamızı dayar yarım saat öyle tutardı.Adınada  dinlenme saati derlerdi.Gel zaman git zaman annem sonunda beni yuvadan aldı.Geceleri kabuslar görüp çığlık çığlığa ağlayarak uyanır olmuştum.Yuvadan alırken de oranın müdüresi kızınız kendisini prenses sanıyor ileride işiniz çok zor demiş..:))) Yuvayı beceremeyen ben 5 yaşında ilkokula başladım:))) Nasıl mı ??  Öğretmen olan karşı komşumuzla öğretmeni olduğu 5. Sınıflara 5 yaşında misafir öğrenci olarak  :)) Yani küçüklükten beri normal giden şeyler pek tarzım değil..Yıllarca yuvalarda müzik dersi verdim çocukken bana bu kadar kötü anı bırakan yuva kadar kötüsünü hiç görmedim.İlk okula gerçekten kayıt olduğumda manyak öğretmene düştüm dayak yedim,konservatuvarda piyano hocasından dayak yedim..Ben Hayatımda 3 Öğretmene teşekkür ederim.1.Cumhur Bakışkan Mimar Sinan 'da solfej öğretmenimdi hayatımın yönünü değiştirdi bama hep güvendi.2.Şükriye Doğruyol piyano öğretmenim ..Konservatuvar da dayak yediğim piyano hocamı değiştirip oldukça yetersiz bir piyano hocasına verilince ek derslerle sınavı geçmek zorunda kaldım.Şükriye hocam gerek beni evinde yatırdı,gerek benimle okula gelip konçertoma eşlik etti.O olmasaydı asla mezun olamazdım.3.Sevinç Özlem Demir Benim ilk patronum.Bana öğretmenliği öğretti hep güvendi.hepinize teşekkürler :)